Prentki Blog Motoryzacyjny - Dorosłość to bubel z przeceny
11276
post-template-default,single,single-post,postid-11276,single-format-standard,no_animation

Dorosłość to bubel z przeceny

Jestem mężczyzną więc pewnie nie zdziwi Was, że uwielbiam wszelkiego rodzaju zabawki.

Takie dajmy na to klocki Lego nadal znajdują się na mojej liście wymarzonych prezentów pod choinkę. Podobnie z resztą jak duży karabin Nerf, tor Hot Wheels z podwójną pętlą śmierci i zdalnie sterowany helikopter. Na mojej liście jest też wielki symulator SEGA Rally, klasyczny BMX z gąbkowymi osłonami na ramie i kilka innych rzeczy, o których wolę tu nie wspominać bo nie wiem, czy ktoś przypadkiem nie przeczyta tego przed 22:00.

Póki co plan zakłada, że kupię sobie to wszystko za parę lat, kiedy już doczekamy się z Izą jakiegoś potomka.

Tfu!

Znaczy się kupię to wszystko dziecku, bo oczywiście dobry ze mnie tata i takie tam…

*mruga porozumiewawczo wyglądając jakby przechodził właśnie rozległy wylew*.

Wracając jednak do tematu – moje zamiłowanie do zabawek nie jest jedyną przypadłością związaną bezpośrednio z faktem, iż posiadam penisa i słabość do Izy w kusych szortach. I nie chodzi tu wcale o wielki basen z kolorowymi piłeczkami, który również bardzo, ale to bardzo chciałbym mieć.

Widzicie, chodzi o to, że choć na przestrzeni lat dość wyraźnie pogniotło mi się opakowanie, to jak każdy normalny facet w środku wciąż jestem tym samym dzieciakiem, który to wcale nie tak dawno temu zasiadał przed telewizorem i z wypiekami na twarzy starał się wypatrzeć gołego cycka w trakcie transformacji Czarodziejki z Księżyca.

Będę dzieckiem już do śmierci – i każdy normalny facet zresztą też, choćby nie wiem jak bardzo się tego wypierał.

Bo owszem, „dorośli” mężczyźni często starają się wyglądać na osoby odpowiedzialne i twardo stąpające po ziemi, ale prawda jest taka, że w głębi duszy każdy z nas nadal jest tym brzdącem, który gonił za dziewczynami z osiedla z patykiem z kupą w dłoni, zakradał się po papierówki do pobliskiego sadu i tłukł się na gołe pięści z grubym kolesiem z czwartej A na tyłach pobliskiej podstawówki.

Czy też raczej był tłuczony przez grubego kolesia z czwartej A, bo ten okazał się znacznie szybszy niż ktokolwiek mógł podejrzewać.

Prawda jest taka, że my wcale z tego wszystkiego nie wyrośliśmy. Co więcej – niezależnie od tego ile energii i poświęcenia nie wkładalibyśmy w mający dodać nam powagi i szacunku społeczny kamuflaż to ten mieszkający w nas huncwot i tak wciąż tam będzie. Spójrzcie zresztą na mnie – mimo, iż mam na karku trzydzieści lat, nadal jarają mnie te same rzeczy, za sprawą których jako dzieciak dostawałem wypieków na twarzy (raz, kiedy na WF-ie zobaczyłem kawałek cycka koleżanki ze starszej klasy dostałem takiej hiperwentylacji, że prawie musieli wzywać do mnie helikopter).

I choć życie wciąż dokłada mi obowiązków i wymaga coraz to więcej i więcej, za cholerę nie potrafię porzucić tego wszystkiego co sprawia, że każdego ranka wstaję z łóżka z uśmiechem na ustach i chęcią do działania.

Choćby nie wiem jak dziecinne z pozoru to nie było.

Zobaczcie zresztą sami – to, że już nie bordowa jeździ jak jeździ i wygląda tak jak wygląda, zawdzięczam właśnie temu smarkaczowi, który kopie sobie w tej chwili piłkę w mojej pustej jak bęben głowie. To, że mam na podjeździe kilka starych rupieci, że mój Ford ma prześwit niższy niż stojąca w łazience pralka, i że na ścianie mam stylizowany na pochodzący z rajdówki błotnik – to wszystko jego zasługa. To, że często jeżdżę po mieście zapięty w wyścigowe szelki, że kupiłem sobie czerwone zamszowe buty do jazdy i, że mam na klapie spoiler wielki jak Albania zresztą też.

Co więcej – za sprawą tego małego gościa postanowiłem zbudować sobie własnego pomysłu zbójnicki wydech do e30, postawić domek na drzewie i urządzić w ogródku plenerowe kino z powieszonym na starej gruszy projektorem oraz pełniącymi rolę namiotów wigwamami.

Tak, żeby móc zaprosić znajomych i wspólnie obejrzeć sobie „Odlot” przy gulaszu z ogniska i odrobinie dobrze schłodzonego piwa.

Moje podejście do życia może wydawać się trochę dziecinne ale powiedzcie sami – jakie to ma znaczenie wobec faktu, że za kilkadziesiąt lat na tym świecie nie będzie już po mnie śladu?

Dlaczego mając tę świadomość miałbym się czymkolwiek przejmować?

Co więcej – dlaczego miałbym wstydzić się tego, że czasem zachowuję się jak duże dziecko skoro sprawia mi to radość? Dlaczego miałbym martwić się tym, że zbudowany samemu wydech odbierze mi dwa konie mechaniczne, a spawy nie będą wyglądały profesjonalnie? Że ktoś może wytknąć go palcami albo obsmarować w internecie?

Zobaczcie zresztą na to co zrobił Blogo – wywalił tłumik końcowy i wstawił w jego miejsce dwie proste rury. I choć wygląda to jak typowy drut to ja podpisuję się pod jego dziełem obiema rękami.

Bo to jest zwyczajnie fajne.

Nieprzemyślane, wykonane niezbyt starannie ale po prostu FAJNE.

Fajne bo podczas zbijania biegów przed skrzyżowaniem z wydechu będą dobiegać przyprawiające o erekcję pierdnięcia i trzaski, a on będzie cieszył się jak dziecko i na nowo odkrywał radość z posiadania starego, wyposażonego w 6 cylindrową rzędówkę BMW.

O to chyba właśnie chodzi w życiu – nie przejmować się datą urodzenia tylko zawsze robić to, co podpowiada Wam ten mały, nieco rubaszny gość z pozdzieranymi kolanami.

Bo chyba nikt nie zna Was lepiej niż on.


15 Komentarze
  • Iron - Marzec 16, 2017

    Bo zasada jest jedna i tylko jedna, trzeba miec wyjebane na to co inni sadza. Tyle i tylko tyle.

  • Marcel - Marzec 16, 2017

    grunt to być szczęśliwym, nie ważne jaką diagnozę stawia psychiatra ;)

    a w kwestii formalnej: czy za rozwinięcie tematu kusych szortów Izy dostanę bana czy tylko w pysk?

    • Tommy - Marzec 17, 2017

      Wyślę Ci na maila moje zdjęcie w kąpielówkach

      • Marcel - Marzec 17, 2017

        jesteś potworem! taka kara byłaby nieadekwatna do przewinienia…

  • Andrzej - Marzec 16, 2017

    Dużo zyskujemy w momencie, gdzie nie patrzymy na siebie tylko z perspektywy innych. Kochamy siebie samym takimi jacy jesteśmy. ;)

  • Bebok - Marzec 17, 2017

    Tak jak mówisz. Rośnij zdrowo, ale niekoniecznie dojezewaj ;)

    Duzi chłopcy potrzebują dużych zabawek.

    Kiedyś na szprychy w rowerach dawało się kulki albo patyczkiem halasowało o nie. Zbierało się samochody z gumy Turbo i karteczki.

    Teraz poprawia się fabrykę w jednym z trzech aut, zbiera płyty/modele/pamiątki ze świata czy buduje profesjonalniejsze konstrukcję niż jedną deska na drzewie ;D

    Ale wszystkie te pierdoły to dalej zachcianki tego smarka tylko w skali makro ;) no i mamy nie trzeba aż tyle słuchać jak się zrobić coś naprawdę głupiego ale fajnego!

    • Tommy - Marzec 17, 2017

      O to właśnie chodzi – w dorosłym życiu masz znacznie więcej możliwości, wiedzy i umiejętności niż za dzieciaka. Trzeba tylko uważać, żeby przez te upływające coraz to szybciej lata nie zapomnieć do czego fajnego mógłbyś je wykorzystać :)

  • sova - Marzec 17, 2017

    Ostatnio mnie w pracy koleżanka powiedziała – Wojtek, weź dorośnij. Popatrzyłem i zapytałem, „No ale po co ?”

    I nie mogą zrozumieć po co mi stary ryczący polonez i wiecznie brudna z błota terenówka zamiast sobie kupić dużo nowsza i wygodniejszego Forda Astrę czy tam Kię Fokus czy coś :-P

    I pod tekstem się podpisuję, z tą różnicą że mam mam synka i ten komfort że się spieramy czasem które autko z lego albo którego Hotwheelsa czy Matchboxa kupić :-D A jego prezent urodzinowy od cioci i wujka odpakowujemy z takimi samymi wypiekami na twarzy :-D

  • Karol - Marzec 17, 2017

    Sam po sobie wiem, że dorośli mężczyźni mają w sobie coś z dziecka :)

  • SzymON - Marzec 18, 2017

    Jak dorosnę, chcę być dzieckiem

  • Szymek - Marzec 19, 2017

    Faceci nie dorastają, tylko zabawki stają się większe :).

    Tommy, z ciekawości, używasz migomatu, czy może spawarki inwertorowej? :)

    • Tommy - Marzec 19, 2017

      Migomat, ale przymierzam się powoli do TIG-a ;)

  • Mariusz Olszewski - Marzec 23, 2017

    Świetnie napisane. W każdym z nas tkwi dziecko i tylko czeka na okazję, by mogło się wypchnąć na pierwszy plan. Czasami zbyt dużo uwagi poświęcamy rzeczom nieistotnym, przejmujemy się tym, czego nie mamy, zamiast cieszyć się z tego, co już jest w naszych rękach. Ogromny plus za artykuł i podejście do życia!

  • Szagaj - Kwiecień 10, 2017

    Trzeba zadać sobie jedno, ale to jedno zajebiście ważne pytanie.
    Co ci w życiu sprawia przyjemność?

    I robić to. ;)

  • marek - Kwiecień 25, 2017

    No tak, 8 lat mamy do końca. Tylko skala resoraka się zmienia :). Trafne spostrzeżenia. Pzdr.

Dodaj komentarz:

Chrupki sponsoruje:

Archiwum wpisów

#postępyRobię bezpieczeństwo blog bmw cabrio czas wolny e36 escort facet felgi felieton fotorelacja garaż hobby jazda kobieta konkurs lakierowanie maluch marzenia motoryzacja mężczyzna naprawa odbudowa pasja poradnik prentki przepisy radość remont samochody samochód silnik test trening tuning wybór zabawa zdjęcia życie